A kiedy będę duża…

A kiedy będę duża, to będę miała u stóp cały świat! Marzenie bodaj każdego dziecka. Bycie sławnym, poważanym i bogatym. W zasadzie tylko to by wystarczyło, żeby być szczęśliwym. Tylko, albo aż. Za dzieciaka ma się inne wyobrażenia o wielkości rzeczy ;)

Dziecko nie ma egzystencjalnych problemów, nie myśli o dalekiej przyszłości, nie martwi się, że coś pójdzie nie tak. Ma swoje plany i marzenia, i z całego serca wierzy, że kiedyś się spełnią. Wie, kim chce być w przyszłości, wie, co je interesuje, wie, jak pokazywać miłość. Cieszy się każdym dniem, nie martwiąc się o kolejne. Potrafi czuć radość nawet z błahostek. Wierzy, że dorosłość jest fajna, bo można robić co się tylko podoba. I wie, że jak samo już będzie duże i dorosłe, to będzie najfajniejszym człowiekiem na Ziemi!

Duża już jestem, a do celu tak samo daleko, jak 15 lat temu. Dorosła też, i wcale to nie jest takie fajne, jak kiedyś mi się wydawało. Nie mówiąc już o całym świecie u stóp (chyba, że spojrzeć na to z praktycznej strony – cały czas po nim drepczę). Dziecięce plany o byciu sławnym muzykiem nie wypaliły. O byciu księżniczką też. Przez pewien czas chciałam być prezydentem – no, ewentualnie na to mam jeszcze czas :D A tak na serio: lata uciekają, a ja dalej stoję praktycznie w miejscu. I wiem, że 21 lat to za mało, aby się martwić nieudanym życiem. Nie do końca jednak czuję się na swój wiek i trochę mnie to gryzie. Ponoć powinnam już czynić konkretne kroki w kierunku bycia niezależnym i układania sobie życia. A ja wcale nie chcę! Jasne, mam plany i marzenia – jednak trochę w dziecięcy sposób, bo są duże, a ja nie wiem, jak się w ogóle za nie zabrać. Więc leżą i czekają na lepsze czasy. Tylko czy lepsze czasy kiedyś nadejdą? Staram się na tym nie skupiać, bo dostałabym świra ze stresu. Na razie nie będę się tym martwić. A kiedy będę duża, to będę miała u stóp cały świat!

 

photos Ramos

DSC_8231-Editx1DSC_8188-Edit

| no name top & jeans | Supermoda24 heels | Sheinside clutch |

3DSC_8187-Edit2DSC_8233-Edit

Zobacz inne:

6 komentarzy

  1. niezależność w wieku 21 lat? O tak, zdecydowanie jestem za tym. Ja usamodzielniłam się chyba w wieku 18/19 :) :) świetnie wyglądasz, miło tu u Ciebie.

  2. Jejku, ale ja Ci zazdroszczę, że możesz nosić szpilki! :) Ja niestety przez złamaną kiedyś 2 i 3 kość śródstopia nie będę mogła nosić…
    Tak, każda z nas kiedy będzie duża będzie miała wszystko! :D

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *